الارتباط القصي لكومبوزيت إيراني وسويسري

بررسی آزمایشگاهی استحکام باند برشی کامپوزیت ایرانی و سوئیسی این تحقیق به منظور بررسی آزمایشگاهی استحکام باند برشی کامپوزیت ایرانی ایده آل ماکو و کامپوزیت سوییسی سینرژی صورت پذیرفته است. این تحقیق به روش تجربی با استفاده از ۳۰ عدد دندان پر مولر انسانی سالم که ریشه آن ها کاملا تشکیل شده و فاقد پوسیدگی – پرکردگی – ترک و سایش و سایر نقایص دندانی ( هیپوپلازی مینا و عاج ) بودند در لابراتوار دانشگاه علوم پزشکی یزد در سال ۱۳۸۰-۸۱  صورت پذیرفته است. دندان ها پس از extraction  در سرم فیزیولوژی قرار داده شده و پس از ضد عفونی با محلول هیپوکلریت سدیم به مدت ۲۰ دقیقه تا زمان انجام تحقیق حداکثر به مدت سه ماه در سرم فیزیولوژی نگه داری شدند.سپس دندان ها به صورت تصادفی در دو گروه A و B هر گروه شامل ۱۵ عدد دندان قرار گرفته و سطح باکال تک آن ها توسط دیسک و فرز الماسی صاف و عاج آن ناحیه expose  گردید. در گروه A  پست هایی از کامپوزیت ایده آل ماکو به شکل سیلندر به قطر ۱.۳۳ میلی متر و طول ۲ میلی متر توسط تیوپی ترنسپلنت و شفاف به طور عمودی بر سطح عاج قرار گرفته و با استفاده از سیستم چسبنده عاجی مخصوص به خود طبق دستور کارخانه سازنده کیور شدند. سپس در گروه B نیز پست هایی از کامپوزیت سینرژی کاملا به طریق مشابه گروه A با استفاده از سیستم عاجی مخصوص خود طبق دستور کارخانه سازنده لایت کیور گردیدند. دندان های هر دو گروه در سیکل حرارتی ۱۰۰ سیکل و در حرارت های ۵-۵۵ درجه ترموسایکل گردیده و توسط آکریل سبز رنگ خود سفت شونده ۱میلی مترزیر (CEJ) مانت گردیدند به مدت ۲۴ ساعت قبل از انجام تست استحکام باند برشی در دمای ۳۷ درجه سانتی گراد در آنکوباتور نگهداری شده و سپس برای بررسی میزان استحکام برشی باندینگ در دستگاه Zwick pc – software Z7005   با سرعت تیغه ۰.۵ میلی متر بر دقیقه قرار گرفته و تست گردیدند نتاایج  حاصل برای هر دندان از دو گروه به طور جداگانه ثبت و نیروی استحکام باند برشی میان دونوع کامپوزیت ایرانی و سوییسی فراهم گردد. نتایج حاصله با قرار گرفتن در آزمون آماری T.test و Mann-whitney تفاوت آماری معنی داری بین میزان استحکام باند برشی دو نوع کامپوزیت مورد آزمایش نشان نداد.